ما گرچهاز شكوهكسيكمنميكنيم
گردنبجز برايخدا خمنميكنيم
اهلصراحتيمو در اينروزگار تلخ
لبخند گنگو گريهيمبهمنميكنيم
در اينكوير تفتهاگر داغهمشويم
خود را ذليلمنّتمرهمنميكنيم
خونميخوريمو با گذر از خونديگران
شوكتبرايخويشفراهمنميكنيم
آلودهگر شود بهغباريز منّتي
حتّينظر بهكوثر و زمزمنميكنيم
ايسيبهايِ شيطنتآلود، گُمشويد
ما اقتدا بهحضرتآدمنميكنيم