با آنكه‌خون‌ز چشم‌دلم‌مي‌رود هنوز
شكي‌به‌روي‌باور من‌مي‌دود هنوز

يك‌موش‌كور از پس‌عمري‌به‌رنگ‌مرگ‌
دنباله‌ي‌شكوه‌مرا مي‌جود هنوز
اي‌مرد مانده‌از همه‌جا، اي‌غرور من‌
آيا دري‌به‌روي‌تو وا مي‌شود هنوز

آيا كسي‌ز جنس‌گل‌خنده‌مرهمي‌
بر روي‌زخم‌هاي‌دلت‌مي‌نهد هنوز

بر روي‌بند سبز خاطره‌ام‌تاب‌مي‌خورد
پيراهني‌كه‌بوي‌تو را مي‌دهد هنوز