ايستاده‌بود
و با ولعي‌سياه‌
حسرت‌مرا مي‌نگريست‌
به‌كدام‌يلدا گره‌خورده‌بود
پريشاني‌آن‌شب‌؟!
آه‌!
اگر چراغ‌آن‌زنِ اثيري‌
خوابِ تلخِ سايه‌را نمي‌آشفت‌...